Δύο Μύκονοι στο ίδιο νησί
Υπάρχουν ουσιαστικά δύο νησιά με το ίδιο όνομα. Η νότια ακτή — Paradise, Super Paradise, Psarou, Paranga — λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως beach club με νησιωτικό φόντο. Οι τιμές μπορεί να ανέβουν πολύ, ειδικά σε ξαπλώστρες, ποτά και κρατήσεις σε γνωστά σημεία.
Το υπόλοιπο νησί δεν μοιάζει καθόλου με αυτό. Η Χώρα με τα σοκάκια του 16ου–17ου αιώνα, ο Δήλος 2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά, το Άνω Μερά στο εσωτερικό, οι βόρειες παραλίες χωρίς ξαπλώστρες — αυτή είναι η άλλη Μύκονος.
Η Χώρα: πώς φτιάχτηκε ο λαβύρινθος
Τα σοκάκια της Χώρας δεν είναι τυχαία στην αίσθησή τους. Στενά, στροφές, μικρές πλατείες και περάσματα χωρίς καθαρή ευθεία δημιουργούν έναν λαβύρινθο που προστατεύει από τον άνεμο και, σύμφωνα με την τοπική αφήγηση, δυσκόλευε και τους πειρατές. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι θα χαθείτε λίγο. Είναι μέρος της εμπειρίας.
Η Μικρή Βενετία — επίσημα Αλεφκάνδρα — είναι μια σειρά μεσαιωνικών σπιτιών που χτίστηκαν πάνω στο νερό. Τα μπαλκόνια κρέμονται κυριολεκτικά πάνω από τη θάλασσα. Σήμερα στεγάζουν κυρίως μπαρ, αλλά η αρχιτεκτονική αξίζει μια βόλτα ακόμα και τη μέρα.
Οι Ανεμόμυλοι Κάτω Μυλοί βρίσκονται λίγα λεπτά από εκεί. Θυμίζουν την εποχή που ο άνεμος ήταν εργαλείο παραγωγής, όχι μόνο πρόβλημα για την παραλία. Σήμερα είναι από τα πιο φωτογραφημένα σημεία του νησιού, οπότε πηγαίνετε νωρίς ή αργά αν θέλετε ησυχία.
Η Παναγία Παραπορτιανή στα Άλωνα είναι ένας σύνθετος ναός — 5 επάλληλα παρεκκλήσια που χτίστηκαν από τον 14ο ως τον 17ο αιώνα. Από έξω μοιάζει με ένα ενιαίο γλυπτό από ασβεστόλιθο. Μέσα δεν μπαίνεις συνήθως.
Δήλος: το νησί που κανείς δεν μένει
Ο Δήλος απέχει 2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μυκόνου. Κατά τη μυθολογία είναι ο τόπος γέννησης του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος. Πρακτικά, είναι ένας αρχαιολογικός χώρος UNESCO (από το 1990) χωρίς κανένα μόνιμο κάτοικο — κανείς δεν επιτρέπεται να διανυκτερεύσει στο νησί.
Πλοιάρια φεύγουν από το Παλιό Λιμάνι Μυκόνου κυρίως τις πρωινές ώρες. Τα δρομολόγια, οι τιμές και οι ημέρες λειτουργίας του αρχαιολογικού χώρου αλλάζουν ανά εποχή, οπότε ελέγξτε επίσημη ενημέρωση πριν κλείσετε πρόγραμμα.
Για τα βασικά χρειάζονται περίπου 2-3 ώρες: η Στοά του Φιλίππου Ε', οι Λέοντες της Νάξου, ο Ναός του Απόλλωνα, τα μωσαϊκά και η γενική αίσθηση ενός ιερού νησιού που κάποτε ήταν εμπορικό και θρησκευτικό κέντρο. Νερό και καπέλο είναι απαραίτητα. Η σκιά είναι ελάχιστη.
Άνω Μερά: η πιο ήσυχη ενδοχώρα
Ανατολικά της Χώρας βρίσκεται το Άνω Μερά, το βασικό χωριό της ενδοχώρας. Δεν έχει τη θεατρικότητα της Χώρας ούτε τη φασαρία της νότιας ακτής. Γι' αυτό αξίζει μια στάση, ειδικά αν θέλετε να φάτε χωρίς να αισθάνεστε ότι πληρώνετε κυρίως το σκηνικό.
Η Μονή Τουρλιανή χτίστηκε τον 16ο αιώνα στην κεντρική πλατεία. Η πλατεία του χωριού είναι από τα λίγα σημεία στη Μύκονο όπου το φαγητό δεν χρεώνεται σαν σκηνικό.
Παραλίες: ποια για ποιον
Νότιες — για clubs: Paradise, Super Paradise, Psarou, Paranga. Ξαπλώστρες, μουσική και υψηλές τιμές, ειδικά στην αιχμή της σεζόν.
Νότιες — για οικογένειες: Πλατύς Γιαλός και Ορνός. Οργανωμένες αλλά ήρεμες. Σύνδεση με τη Χώρα με λεωφορείο.
Βόρειες — πιο άγριες: Φώκος, Μερσίνι, Άγιος Σώστης. Λιγότερες υποδομές, περισσότερο εκτεθειμένες στον άνεμο και ανάγκη για δικό σας όχημα.
Ανατολικές: Ηλιά, Καλό Λιβάδι, Καλαφάτης — μεγαλύτερες παραλίες, συχνά πιο διαχειρίσιμες από τις πιο διάσημες νότιες.
Μετακινήσεις στο νησί
Τα λεωφορεία ΚΤΕΛ εξυπηρετούν τις κεντρικές παραλίες και το Άνω Μερά. Τον Αύγουστο γεμίζουν εύκολα, άρα μη βασίζετε κάθε μετακίνηση στο τελευταίο δρομολόγιο.
Τα ταξί είναι περιορισμένα σε σχέση με τη ζήτηση και συχνά χρειάζονται κράτηση. Η ενοικίαση αυτοκινήτου ή scooter δίνει ελευθερία, αλλά οι τιμές ανεβαίνουν πολύ στην αιχμή. Για τις βόρειες παραλίες χρειάζεται δικό σας όχημα.
Η Χώρα είναι πεζοδρόμος. Αυτοκίνητο δεν μπαίνει.
Πώς φτάνεις
Το αεροδρόμιο της Μυκόνου έχει πτήσεις από Αθήνα και, την τουριστική περίοδο, πολλές απευθείας συνδέσεις από ευρωπαϊκές πόλεις. Οι τιμές αλλάζουν γρήγορα όσο πλησιάζει η ημερομηνία.
Με πλοίο, ελέγξτε Πειραιά και Ραφήνα. Η Ραφήνα συχνά βολεύει για Μύκονο, ειδικά αν συνδυάζετε το ταξίδι με άφιξη ή αναχώρηση από το αεροδρόμιο. Από την Ιουλιανού 50, ο Πειραιάς είναι πιο απλός με Γραμμή 1 από Βικτώρια.
Κόστος και χρονική επιλογή
Ιούλιος και Αύγουστος είναι η ακριβότερη και πιο πιεσμένη περίοδος. Τα δωμάτια, οι μετακινήσεις, οι ξαπλώστρες και τα εστιατόρια ανεβαίνουν πολύ. Το μελτέμι πνέει δυνατά, κυρίως στις βόρειες παραλίες.
Ιούνιος και Σεπτέμβριος είναι πιο λογική επιλογή. Έχετε ακόμη ζωντανό νησί, καλύτερη πιθανότητα για διαχειρίσιμες τιμές και λιγότερη πίεση στους δρόμους και στις παραλίες.
Τοπικές γεύσεις να δοκιμάσετε
Η κοπανιστή είναι τυρί ΠΟΠ της Μυκόνου — πικάντικο, αλμυρό, με έντονη γεύση. Τρώγεται με ψωμί ή παξιμάδι. Η λούζα είναι παστό χοιρινό, κομμένο σε λεπτές φέτες, ένα από τα χαρακτηριστικά αλλαντικά του νησιού.
Και τα δύο υπάρχουν σε μικρά μαγαζιά στη Χώρα και στο Άνω Μερά, σε πολύ χαμηλότερη τιμή από ό,τι στα εστιατόρια της παραλίας.